Modne miejsca z pysznymi tekstami

Kultowe zapiekanki w postaci artykułów sieciowych

ogólna

Rozwój ubezpieczeń

Na podstawie faktów historycznych można również zauważyć, że rozwój ubezpieczeń w poszczególnych krajach zawsze na przestrzeni wieków był bardzo mocno związany z rozwojem gospodarczym kraju i bogactwem jego mieszkańców.

Przykładami są takie kraje Europy, jak Wielka Brytania, Niemcy, Francja i Holandia, a także Stany Zjednoczone Ameryki Północnej oraz (w wieku XX) Japonia. W 1933 r. zniesiono Ministerstwo Pracy i podległe mu terenowe organy ubezpieczeń społecznych, a ich zadania przejęły związki zawodowe na czele z Wszechzwiązkową Centralną Radą Związków Zawodowych. Tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej na polskim rynku ubezpieczeniowym działało 67 zakładów ubezpieczeniowych. Pierwszą grupę stanowiły zakłady publiczne. Do drugiej grupy można zaliczyć prywatne zakłady z polskim kapitałem. Do ostatniej zalicza się zakłady ubezpieczeniowe z udziałem kapitału zagranicznego. Wśród tych 67 zakładów ubezpieczeniowych było: 11 spółek akcyjnych, 8 towarzystw wzajemnych dużych 36 towarzystw wzajemnych małych, 6 zagranicznych towarzystw i 6 publicznych. Natychmiastowa odbudowę i rozbudowę ubezpieczenia społecznego zapowiadał Manifest Lipcowy Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.

Już w maju 1945 r. działały ubezpieczalnie społeczne istniejące przed wojną. Przystąpiono również do ich organizacji na Ziemiach Odzyskanych. W 1948 r. oprócz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych funkcjonowało sześć jego oddziałów właściwych dla ubezpieczenia emerytalnego i wypadkowego, 61 ubezpieczalni, mniej więcej jedna na pięć powiatów, oraz dwie górnicze kasy brackie. Druga wojna światowa zahamowała działalność ubezpieczeniową na ziemiach polskich, jakkolwiek sytuacja w tej dziedzinie w poszczególnych częściach kraju była różna. Po zakończeniu drugiej wojny światowej i wprowadzeniu w Polsce totalitarnego systemu rządów instytucje ubezpieczeniowe zostały dostosowane do nowych warunków społeczno – ekonomicznych.

Kryzysy gospodarcze z lat 1973 i 1979, tak zwane kryzysy naftowe, spowodowane czterokrotnym wzrostem ceny ropy, przeniosły nowe zjawisko określane jako stagflacja, czyli jednoczesne pojawienie się wysokiej inflacji i bezrobocia. Oba te czynniki są szczególnie niekorzystne dla ubezpieczenia społecznego.